wedstrijd verslag
Goed bezochte Achilles Avondwedstrijd
* Etten-Leur 9 mei 2026 – De veertiende achtereenvolgende Achilles Avondwedstrijd, gestart in 2011 met twee pandemie-onderbrekingen, telde op vrijdag 8 mei 2026 bijna 150 deelnemers. Met dat aantal atleten kan de Etten-Leurse atletiekvereniging al jaren een interessante baanwedstrijd organiseren. Bijna alle onderdelen hadden het maximale aantal deelnemers, die passen bij een strak tijdschema van elkaar opvolgende onderdelen.
Achilles-deelname en veel PB’s
Zo’n atletiekwedstrijd is ook goed voor de eigen leden, want maar liefst 34% van de actieve atleten op die vrijdagavond was (en is nog steeds) lid van ARV Achilles.
Er werden door de aanwezige atleten 65 persoonlijke records scherper gezet, 7 keer werd een PB geëvenaard, er waren 8 beste seizoensprestaties en twee maal werd een SB geëvenaard.
De oudste deelnemer was de 79-jarige Aad Vink, die vroeger een lange afstandloper was, die nu nog wat werpt en stoot. Hij heeft in zijn woonplaats een nieuwe atletiekclub opgericht, AV Cromstrijen (Hoeksewaard, Zuid-Holland).
De 3.000 meter, met 47 lopers
Spannend was het op het afsluitende loopnummer in de vierde serie van de 3.000 meter. Rondenlang liepen drie mannen op kop, Rutger van Merrienboer (THOR), Rogier Gitz (Atilla) en Jeffrey Hazendonk (DAK), totdat de laatste brak en Rutger en Rogier moesten uitvechten wie de snelste was deze avond. In de laatste 200 meter was het de THOR-atleet die met 9:16,51 het eerste over de finish snelde.
Beste Achilles-loper op de 7,5 baanronde was Toon Heeren, die zijn clubgenoot Richard Grannetia 4 tellen voorbleef. Toon was met zijn 9:39,64 zeven seconden sneller dan in 2025, toen hij als nummer drie op de ranglijst van dat jaar bij de M55 eindigde.
Cia Smulders 4e V70 aller tijden
Cia Smulders realiseerde met haar 14:18,54 een vierde positie op de ranglijst aller tijden voor de V70. Slechts 1,5 seconde achter nummer drie Els Raap. Reken maar dat deze snelle Master dit jaar nog een 3.000 meter gaat lopen, want ze is nog niet in vorm. Doordat ze in de derde week van april in een takje stapte, heeft ze een aantal trainingen gemist en duurde het een paar weken eer ze weer voluit kon trainen.
Uitslagen en foto’s
De resultaten van de 14e Achilles Avondwedstrijd kan je hier bekijken. De foto’s van Julia Suijkerbuijk en Harry Rappagne vind je in het FlickR-album (321). Ga voor de foto’s van Collin Hermans naar dit fotoalbum (70).
London Marathon en Vlietloop Oud Gastel
TCS London Marathon Michiel Koeijvoets
Trimgroep-1 trainer Michiel Koeijvoets liep op zondag 26 april de London Marathon, wat hij daar meemaakte: “Wat een megagave ervaring om daar veertien minuten van mijn persoonlijk record af te lopen, de officiële tijd is 3.11:38. Dit publiek is niet te beschrijven en mijn oren doen nog pijn. Het hele trainingsprogramma opgezet om sub 3.15 te halen en me te kwalificeren voor Boston en dat is ruimschoots gelukt. Blij dat mijn vrouw hier ook bij was om het mee te beleven. Ook zo tof dat je in de race loopt waar voor het eerst officieel onder de twee uur wordt gelopen (en nog wel door twee man). Ik had mijn race prima opgebouwd en een beetje tussen de 3.10 pacers ingehangen. Uiteindelijk liepen die dus geen sub 3.10, want ze bleven me voor. Maar bij het 36 kilometerpunt begon de warmte ook echt wel mee te spelen, Ik kan dus alleen maar dik tevreden zijn.
Halverwege nu voor de six-star (de zelfbenoemde Six Major Marathons: Tokio, Boston, London, Berlin, Chicago en New York).”
Mooie prestaties Achilles bij Vlietloop
Op Koningsdag 27 april werd voor de 40e keer de Vlietloop in Oud Gastel gelopen. Inmiddels is dit een van de langstlopende stratenlopen in de regio. De Nederlandse langeafstandsloper Jeroen van Damme wist 12x goud te winnen en hardloopster Marlien van Beek zeven keer. Omdat dit een jubileum-editie was, werd afgeweken van de inmiddels traditionele halve marathon, maar koos de organisatie om er in 2026 weer een 10 Engelse Mijl race van te maken.
Van Achilles kwamen 7 atleten aan de start : 6 liepen er de 10 EM en 1 atleet koos voor de 5 EM. DE 10 EM lopers moesten 3 grote rondes lopen.
Toon Heeren liep weer een voortreffelijke wedstrijd en eindigde als 1e in de cat. M55 (58:32), Toon loopt dan 3:38 min. per km. Peter Lazeroms liep ook weer een goede wedstrijd en was uiterst tevreden met zijn eindtijd van 1.04:31 en dat gaf een 5e plaats in de sterke M55. Voor Jan Arnouts was het zijn debuut op de 10 EM en liep dus ook voor de 1e keer de Vlietloop. Hij was tevreden over zijn eindtijd van 1.11:01 en dat was goed voor een 3e plaats bij de M65. Het verschil met de nummer 2 Ad Suijkerbuijk was slechts 8 seconden. Peter Gulden was ook weer goed in vorm getuige zijn 4e plaats bij de M65 in 1.11:38.
Peter en Jan hadden vooraf afgesproken om gehaast te worden door Melina die zou starten in 4.25 min. per km. Melina Sumpena Adinata ging deze wedstrijd niet voluit omdat zij eind mei een halve Marathon gaat lopen in Utrecht. Melina finishte 3 sec voor Peter in 1.11.35. Yvonne Boot werd bij de finish nog leuk toegesproken door speaker Wim van de Broek en zij kwam uit op 1.16.37 : 5e plaats bij V35. José van der Linden was al veelvuldig deelnemer bij de Vlietloop en ook al 4-voudig winnaar bij de erelijst van Master-overwinningen in al die 40 edities. Haar eindtijd was nu 1.17:02 en dat gaf een 2e plaats bij de V55. Tenslotte liep good old Peter Sanders de 5EM en kwam binnen in 50:27. Eerder waren al gefinisht Saar Post (kleindochter van RREL Hans van der Meer) en Marleen van Bedaf (resp. 47:48 en 49:32).
De MOOISTE voor Melina en Jordi
* Etten-Leur, 16 april 2026 – Op zondag 12 april werd de 45e editie van de NN Rotterdam Marathon georganiseerd. Er liepen ook een paar Achilles leden mee. Op de hele marathon debuteerden onder meer Melina Sumpena Adinata en Jordi Franken. Die laatste traint sinds dit jaar bij trimgroep-1 van Achilles en loopt veel samen met Marc Iriks, die al flink wat marathons op zijn conto heeft staan. Een kwart (?) marathon liep Harm Horstman (49:16), die tevens/of ook zijn PR op de tien km verbeterde.
Hieronder lees je de raceverslagen van beide debutanten.
Melina Sumpena Adinata 18e V40 in 3.09:29
Wings for Life
Vorig jaar liep ik voor het eerst mee met Wings for Life in Breda. Zonder echte training kwam ik toen tot ruim 31 kilometer voordat de catch car mij inhaalde. Tot mijn eigen verbazing had ik de dag erna nauwelijks spierpijn. Dat was het moment waarop ik dacht: misschien is een marathon met wat training toch haalbaar. De Marathon van Rotterdam leek me daarvoor de perfecte eerste.
26 oktober 2025 1/2 marathon Etten-Leur
Na de halve marathon in Etten-Leur heb ik de knoop definitief doorgehakt om de hele marathon te lopen. Wel had ik mijn twijfels, omdat ik toen last had van een heupblessure. Ondanks die klachten ben ik in januari rustig gestart met trainen, op basis van het schema van mijn trainer Tonio de Jong. Dankzij oefeningen van de manueel therapeut werden de heupklachten gaandeweg steeds minder.
Marathon-voorbereiding
Naast de blessure was voeding onderweg een flinke uitdaging. Na elke halve marathon kreeg ik darmklachten van gelletjes. Samen met mijn trainer heb ik daarom verschillende soorten voeding besproken en getest, want zonder brandstof wordt een marathon natuurlijk lastig. Uiteindelijk vond ik de juiste voeding die voor mij goed werkten.
In maart liep ik de halve marathon in Drunen op marathontempo en dat vond ik verrassend zwaar, vooral het ‘rustig blijven lopen’. Toen sloeg even de twijfel toe of de marathon wel mijn type wedstrijd was. Maar op 12 april was het zover: tijd om “de mooiste” te lopen. De start om 10.00 uur was ideaal en het was gelukkig niet te warm. Ik was op tijd in Rotterdam. Alleen mijn startvak D was slecht aangegeven en vond ik pas vijf minuten voor de start. Dat gaf wel even stress.
Zondag 12 april 2026
De start ging stroef door langzamere lopers, maar na de Erasmusbrug kon ik lekker mijn tempo pakken. Mijn doel was 4:33 min/km te lopen. Mijn horloge gaf tijdens het lopen tijden aan 4:30 min/km tot 4:35 min/km , maar mijn rondetijden waren sneller. Ik heb toen besloten daar niet te veel mee bezig te zijn en vooral op mijn hartslag te letten en gelijkmatig te lopen.
Rond 19 km kwamen de pacers van 3:10 uur dichtbij, maar na de drankpost was ik ze alweer kwijt. Vanaf de halve marathon besloot ik het tempo heel geleidelijk iets op te voeren. Versnellen wilde ik pas na 35 km, vanwege alle waarschuwingen voor “de man met de hamer” tussen 30 en 35 km. Bij km 35 voelde ik me echter verrassend goed: geen vermoeidheid en nog volop energie. Ik versnelde naar 4:25 min/km en hield dat tot de finish vol.
Na de finish stond ik echt versteld dat ik nog energie over had en me zo fit voelde. Dat kwam denk ik vooral door de juiste voeding onderweg (5 gelletjes, gummies en zo’n 1,7 liter water), maar ook door mijn fitheid en het goede trainingsschema. De dag na de marathon had ik wat spierpijn, dinsdag ben ik naar de sportmasseur geweest en woensdag was die alweer zo goed als weg. Misschien ben ik toch wel een beetje voor de marathon gemaakt 😉
Alleen vergeten (..) te vertellen dat mijn doeltijd onder 3.15 uur was en ik uiteindelijk 3.09,29 heb gelopen.
Toen mij werd gevraagd om iets te vertellen over hoe ik de #mooiste heb beleefd, de Marathon van Rotterdam, hoefde ik daar niet lang over na te denken. Dit was er één om nooit meer te vergeten.
Jordi Franken 514e M35 in 3.25:11
Buurman-trainingen
De weg naar Rotterdam begon al maanden eerder. Samen met mijn loopmaat Marc (Iriks, die finishte in 3.38:21) gingen we elke zaterdag steevast vroeg in de ochtend op pad. Het was nooit saai: lekker buurten en tegelijkertijd toewerken naar ons doel, onszelf klaarstomen voor Marc zijn 19e en mijn eerste marathon. Van overbuurmannen die eens samen gingen hardlopen, groeiden we, juist door het lopen, uit tot goede vrienden. Wat begon met kortere duurlopen, groeide langzaam uit tot serieuze afstanden, met als hoogtepunt een lange duurloop van maar liefst 36 kilometer. Juist die ochtenden, soms fris en stil, soms met tegenwind en hagel, hebben de basis gelegd voor wat komen ging.
Trainer Michiel Koeijvoets
Daarnaast waren de trainingen op maandag en woensdag met de trimgroep-1 van grote waarde. Onder de enthousiaste en kundige begeleiding van Michiel (Koeijvoets) werd er niet alleen gewerkt aan conditie en snelheid, maar vooral ook aan het plezier in het lopen. Dat plezier is in de loop van de tijd alleen maar toegenomen. Michiel wist bij mij precies de juiste snaar te raken, zowel tijdens de trainingen als daarbuiten. Met zijn tips en tricks heeft hij mij enorm geholpen in de voorbereiding op mijn eerste marathon en in het vergroten van mijn plezier in hardlopen. En Michiel, bij deze nog een kleine sorry voor alle appjes tussendoor… ik heb je via WhatsApp behoorlijk het hemd van het lijf gevraagd, maar het heeft me wel naar de finish geholpen!
En toen was daar eindelijk de dag zelf
De Marathon van Rotterdam overtrof letterlijk en figuurlijk alles. Wat een sfeer, wat een energie. Duizenden lopers met hetzelfde doel en langs het hele parcours een uitzinnig publiek dat je vooruit schreeuwt. Het is bijna niet in woorden te vatten wat dat met je doet. Zelfs nu, tijdens het schrijven, krijg ik er weer kippenvel en natte ogen van.
Mijn persoonlijke hoogtepunt kwam bij kilometer 34. Daar verscheen ineens een videoboodschap van mijn gezin op een groot scherm. Op dat moment kon ik het niet meer droog houden. De emoties, de vermoeidheid en de trots, alles kwam samen. Tegelijk gaf het mij extra motivatie om door te zetten tot het einde.
Vanaf daar was het puur genieten. Kilometer voor kilometer bleef het tempo stabiel en kwam de finish dichterbij. En toen ik uiteindelijk over de streep kwam, was daar dat onbeschrijfelijke gevoel: trots, opluchting en vooral dankbaarheid.
Terugkijkend kan ik alleen maar zeggen: het was het allemaal waard. En we gaan vooral door: blijven lopen, consistent blijven en genieten, met altijd de juiste dosis gezelligheid!
Cia Smulders wint zilver op EK Masters
* Etten-Leur, 29 maart 2026 – In het Poolse Torun worden van 27 maart tot en met 2 april de EK Master indoor georganiseerd. Niet alles is indoor, want er kon ook meegedaan worden aan een 5 km wegrace en op 1 april is er nog een 6 en 8 km veldloop.
Van ARV Achilles is Cia Smulders aanwezig, zij doet mee in de leeftijdscategorie V70. Afgelopen vrijdag debuteerde de trainster van de Dido’s op de 3.000 meter indoor, dat leverde haar een mooie vierde plaats op in 14:13,61, met een achterstand van bijna 47 tellen op de nummer een.
Op zondag 29 maart was de wegrace over 5 kilometer, eerst vals plat omhoog met wind tegen en halverwege weer terug. Cia had haar wedstrijd uitstekend ingedeeld en kon enigszins naar beneden lopend én met wind in de rug de nummer één van de 3.000 meter tot op 7 seconden naderen. Goed voor een prachtige zilveren medaille, in een tijd van 23:26. Daarnaast won ze de zilveren team-medaille voor de V65 op de 5 km.
Wellicht kan de master uit Etten-Leur op 1 april nog voor een verrassing zorgen, door in haar derde wedstrijd in 6 dagen toe te slaan op de 6 km lange heuvelachtige cross.
Toon Heeren 1e M55 10 km Venloop
In Venlo was het een andere Achilles-atleet die het podium mocht beklimmen: Toon Heeren was in de categorie M55 de snelste op de 10 km van de Venloop (35:20).
Zevenbergse Havenloop
Dichter bij Etten-Leur liepen een drietal Achillesleden de Zevenbergse Havenloop. Op de vijf km werd Eva Lips bij de M-18 vierde in 26:03, trimgroep-2 assistent-trainer Ella Bastiaanse deed 34:09 over dezelfde afstand. De driedubbele afstand was meer iets voor John van Halteren, nadat hij op zaterdag 28 maart al zijn PR op de 1.500 meter had verbeterd. Op de 15 km in Zevenbergen liet hij een eindtijd van 65:42 noteren, goed voor een vijfde positie.
West-Brabant Loopcircuit: Lyfer Run in Steenbergen
In Steenbergen ging op zondag 29 maart de Lopers Company BoZ Brabants Rondje 2026 (voorheen Mervo Sport Loopcircuit West-Brabant) van start met de Lyfer Run over 10 km. Rob Luijkx kwam tot een zevende positie in de leeftijdsklasse M45 met 42:47. Zijn trainingsgenoot Peter Lazeroms was de snelste bij de M55 in 39:58. Op het podium van de Masters 65 stonden maar liefst twee Achilleslopers: op de tweede plaats eindigde Jan Arnouts in 42:51, een paar tellen later gevolgd door Peter Gulden, die 43:01 nodig had voor zijn race over 10 km. Yvonne Boot tenslotte werd nummer vier bij de V35 in 46:04.
Trainingsppakkenwedstrijd
Er deden nu minder Achilleslopers mee aan deze wedstrijd, omdat de dag ervoor een 1.500 meter op het programma stond bij de traditionele Trainingspakkenwedstrijd van ARV Achilles. Die stand werd overigens gewonnen door 14- jarige Lucas Touw, die 4:42,22 liet noteren, wat meteen een PR-verbetering van ruim negen seconden betekende.
Voor foto’s van deze interne wedstrijd, kijk op onze Facebookpagina. De resultaten kan je hier vinden.
Halve marathondag op 8 maart 2026
* Etten-Leur, 9 maart 2026 – Op drie verschillende locaties werd er door Achilleslopers een halve marathon gelopen.
In de Portugese hoofdstad Lissabon legde Marc Iriks de 21.097 meter af in 1.34:27, in voorbereiding op zijn deelname aan de Mooiste, de Rotterdam Marathon op zondag 12 april 2026.
In Gorinchem waren het Joost Mathijssen en John van Halteren die tijdens de Vestigloop hun halve marathon liepen. Bij de finish liet John zijn loopgenoot voor gaan, en noteerden zij 1.46:28 en 1.46:29.
Een van de andere afstanden in Gorinchem was de 10 kilometer, daaraan deden Pascal Slemmer (45:12), Angelo Verheijen (47:42) en Linnea Schreinemacher (56:23) mee.
In Drunen werd op zondag 9 maart 2026 de Drunense Duinenloop georganiseerd. Peter Lazeroms eindigde daar als nummer 6 in de leeftijdsklasse M55 in 1.26:38. Trimtrainer Michiel Koeijvoets wist in Drunen weer zijn PR op de halve marathon aan te scherpen tot 1.28:14. Melina Sumpena Adinate liep haar 21,1 km in M-tempo in 1.35:59, eveneens als voorbereiding op de 45e editie van de marathon in de Maasstad. Wouter Verdaas, ook van de lopersgroep A, finishte zijn race na 1.31:24, terwijl Jordi Franken ook in Drunen zijn ½ M liep, hij werd 69e M35 in 1.35:12. Tenslotte was daar ook nog een deelneemster van lopersgroep B die de 21.097 meter aflegde: Barbara Wierema in 1.54:33 als 10e V55.
Paddy, Cia en Richard actief op NK Indoor Masters
* Etten-Leur, 16 februari 2026 – Op zaterdag 14 en zondag 15 februari streden masters vanuit het hele land in Apeldoorn om de indoor-titel op alle atletiekonderdelen. Paddy Herijgers, Cia Smulders en Richard Grannetia hielden de eer van Achilles hoog met hun deelname op de 1500 en 3000 meter.
3000 meter op zaterdag 14 februari
Op zaterdag stond de 3000 meter op het programma. Richard Grannetia mocht als eerste de spits afbijten van de Achilles-leden. Tegen half 5 was zijn start in de categorie mannen 35+. Met tegenstanders als Dennis de Freytas, Mathias Meijer en Bas Bodewes wist hij dat een podiumplaats onwaarschijnlijk zou zijn. Toch kon hij zich vastbijten in de wedstrijd en zette hij een PR van 9:42,58 neer, een verbetering van zijn PR outdoor met 7 seconden. Richard werd hiermee zesde in zijn categorie.
Na de race van alle mannen masters in de categorieën tot en met 80 jaar (!), mochten in de avond de vrouwen strijden om hun titel. Omdat het deelnemersveld bij de vrouwen minder groot is, werden zij in slechts twee wedstrijden opgedeeld. Paddy Herijgers liep in haar categorie V45 samen met vrouwen uit V35, V40 en V50. Ze kon goed mee, maar had op het einde wat meer last van de droge lucht van een indoorhal. Paddy werd keurig 2e in een tijd van 11:22,16.
Na de race van Paddy mochten de vrouwen in de categorieën 55 tot en met 70 van start. De wedstrijd werd vooraan gedomineerd door twee snelle vrouwen, maar achteraan liep Cia Smulders goed en constant haar vijftien rondjes. Zij eindigde in haar categorie V70 als 1e in 14:16,09.
Na afloop kwamen de drie Achilles-leden bij elkaar voor de huldiging en een foto samen op het podium. Ze waren het erover eens dat de droge lucht en schuine bochten indoor hardlopen zwaarder maken dan op de eigen atletiekbaan buiten.
1500 meter op zondag 15 februari
Op zondag was het voor Richard en Cia tijd voor de 1500 meter. Deze keer mocht Cia als eerste van start, om 5 voor 2 werd ze weggeschoten in haar wedstrijd met opnieuw de categorieën 55 t/m 70. Ze liep lekker en constant, en kwam de bochten soepeler door dan een dag eerder. Cia eindigde als 1e in een tijd van 6:41,13.
Een kwartier later mocht Richard zich opmaken voor zijn 1500 meter. Opnieuw had hij snelle mannen als tegenstanders, met onder andere Dennis de Freytas en Erik Leusink. Richard liet zich niet gek maken en haakte aan bij de lopers achter Dennis en Erik, Thijs Mossel en Nico Zwarthoed uit Edam. De laatste ronde kon hij niet meer mee in hun tempo, waardoor hij als 5e eindigde in een PR van 4:28,68, een verbetering van tien seconden. Ook hij had minder last van de schuine bochten deze wedstrijd. Een kwestie van gewenning dus!
Achilleslopers trotseren de elementen in Egmond
* Etten-Leur, 12 januari 2026 – Vier Achilles leden van Trimgroep 1 hebben zich op 11 januari gewaagd aan de “strijd tegen de elementen” tijdens de Egmond Halve Marathon. En een strijd was het zeker met een gevoelstemperatuur van -11 graden Celsius en de wind vanuit het zuid-oosten.
Eerste 7 km de wind op kop
Dat betekende dat op het 7 kilometer strand-gedeelte die ijskoude wind op kop was. Alle Achillianen hadden zich goed voorbereid op dit winterse hardloopevenement en sloegen zich daar prima doorheen.
Door de duinen over smalle paadjes
Het lastigere gedeelte kwam hierna, waar het parcours weer ouderwets over de duinpaden ging richting camping Bakkum. Inhalen is hier zeer lastig door de smalle en ongelijke paden, en helaas startten er veel lopers van de business run vooraan, wat vertraging opleverde.
Na dit gedeelte is het echter is breder en een moment om echt tempo te pakken tot aan de klim bij de Bloedweg, waarna je weer Egmond aan Zee inloopt richting de laatste klim en eindsprint op de boulevard.
Hoe presteerden de vier Achilleslopers?
Er zijn prima tijden gelopen en ieder met zijn eigen verhaal. Broer en zus, Patricia en Jordi Franken, hadden zelfs een overnachting vooraf geregeld om goed uitgerust aan de start te staan.
Voor Patricia was dit de terugkeer in een echte wedstrijd na bij een jaar blessureleed. Ze liep een keurig vlakke race in 1:57:47. Jordi, net een aantal weken aangesloten bij trimgroep 1, liep ook een erg sterke race in 1:34:54.
Angelo Verheijen kwam net boven de 1:50 uit (1:50:16) ondanks een goede eindsprint. Michiel Koeijvoets liep een goed opgebouwde en een met steeds hogere lopende race en kwam uit op 1:29:54.
De foto’s van boven naar beneden: Michiel, Jordi, Angelo en Patricia.
Janne Lemstra 4e in NSK cross
* Etten-Leur, 11 januari 2026 – Op zaterdag 10 januari 2026 organiseerde de Amsterdamse atletiekclub Phanos in het Amsterdamse Bos de Nederlandse Studenten Kampioenschappen.
Barre winterse loopcondities
De pittige winterse omstandigheden, de gevoelstemperatuur van -8 graden, maakten de Boscross van 2026 een vanwege de loodzware omstandigheden een memorabele editie. Dat weerhield ongeveer 200 crossers er niet om onder die uitdagende condities de hardloopschoenen of -spikes aan te trekken.
Nederlandse Studenten Kampioenschappen Cross
De helft van de deelnemers deed mee aan de NSK. Onderdeel van de NSK Cross was ook een korte cross, over 3.000 meter. Drie plaatsen achter winnares Sophie van Gurp was namens ARV Achilles Janne Lemstra te zien op dit strijdperk. De Sprundelse atlete finishte iets meer dan een minuut na de Nederlandse toploopster in 12:25.
Foto’s en uitslagen
Op de Facebookpagina van de Boscross kan je doorklikken naar de foto’s. De uitslagen kan je hier zien.
Running apart together
* Etten-Leur, 19 oktober 2025 – September en oktober zijn de leukste maanden wat ons betreft als het gaat om de regionale wedstrijden, Tilburg Ten Miles, Singelloop en niet te vergeten onze eigen Van Oers marathon. Nou ja, de 10 kilometer dan …
Tussen de bedrijven door leek het ons een goed idee om ook nog een wedstrijdje mee te pikken in het buitenland. De keuze viel dit jaar op Ashford in het mooie graafschap Kent, de tuin van Engeland.
Vooral ook leuk om te zien wat de verschillen en de overeenkomsten zijn met de wedstijden in Nederland.
Het begint al met de aankondiging op de website. Het concours wordt aangekondigd als ‘mostly flat’. Spoiler, als je dit leest ben op je hoede, want dat betekent in Engeland iets heel anders dan hier. Uiteindelijk was er maar één stuk dat vlak was, en dat was de start en finish op de atletiekbaan zelf. Het parcours glooide constant, maar echt steil werd het nooit. Desondanks blijft het wel het dingetje als je voor de vijfde keer toch weer een behoorlijk stuk omhoog moet. Gelukkig was het laatste gedeelte grotendeels bergafwaarts.
Wat ook opviel is hoeveel waves ze gebruiken in de wedstrijd. Deze race was relatief klein, 1.100 deelnemers, maar er werden maar liefst zes waves gebruikt. Dit betekende wel dat iedereen een probleemloze start had, iedereen kon vanaf het begin zijn of haar eigen baan volgen, geen opstoppingen zoals bijvoorbeeld in Breda. Wat ook opviel was het prachtige decor, een heus atletiekstation in een relatief kleine stad, zo’n 83.000 inwoners, vergelijkbaar met Roosendaal.
De indeling van de banen was ook specifiek aangegeven. Ik vermoed dat als Achilles dit zou overnemen er wel wat vragen over zouden worden gesteld.
En qua tijden, we zijn op vakantie dus doen zoveel mogelijk samen maar de race lopen we apart, Gina eindigde in 1.16.58 en ik mocht een tijd van 47,35 laten noteren, zeer tevreden op een best wel lastig parcours voor als je geen hoogteverschillen gewend bent.
Johan de Bruijn & Gina van Zundert
Stukkie rennen in Griekenland
* Sprundel, 1 oktober 2025 – Deelname aan de Spartathlon, een ultrawedstrijd over 246 km, van Athene naar Sparta, met maar liefst 1.200 hoogtemeters. In het laatste weekend van september 2025 gingen 402 deelnemers van start, in Sparta kwamen er uiteindelijk 246 aan.
Helaas is het de ultraloper van Achilles niet gelukt. In 2017 had Jan zich gekwalificeerd, maar moest zich vanwege een blessure terugtrekken. In 2025 moet het lukken, maar zoals Jan in zijn nawoord zelf al beschrijft, een stomme aanrijding op de fiets door een blind rijdende andere fietser zorgde ervoor dat de Sprundelse veelloper maar tot 113 km kon komen. Lees hier onder Jan’s belevenis in Griekenland.
En lees hier de voorbeschouwing op Ultr@NED.org.
Spartathlon 2025
Wat kan ik zeggen over deze editie?
Dit is van voor de wedstrijd mijn mening
- Mythisch? Nee
- Speciaal? Nee
- Lang? Ja
- Zwaar?
- Voorbereiding? Veel
- Fouten dingen gedaan? Ja
- Goede dingen gedaan? Ja
- Vertrouwen erin? 200%
- Veel hoogte meters. Ja 3.000 omhoog en nergens vlak, bij 150 km een bergje van 1.600 meter op en over onverhard naar beneden in het donker.
Tijdens de wedstrijd
- Mythisch? Nee
- Mooi? Nee
- Zwaar? Ja
- Warm? Deze editie 26 graden
- Foute dingen gedaan? Ja
- Goede dingen gedaan? Ja
- Vertrouwen erin? 200%
Direct na mijn uitstappen
- Volgend jaar weer? Nee
- Mythisch? Nee
- Waarom uitstappen? Zie verslag.
- Foute dingen gedaan. Ja
- Goede dingen gedaan. Ja
- Vertrouwen erin om het te kunnen? 200% nog steeds!
Twaalf uur na het uitstappen
- Volgend jaar weer? JA
- Mythisch? Ja
- Vertrouwen erin. Ja
- Waarom? Weet ik niet maar ik kan het, ik wil deze gewoon afmaken en daar heb ik heel, heel veel voor over. Het komt pas achteraf, het Spartathlon virus, en dat gaat nooit meer weg besef ik nu.
- Leeftijdprobleem? Nee er was iemand van 72 jaar, iemand van 66 die voor de 10 keer meedeed.
Dan nu alles over het totaal plaatje
In 2017 mocht ik voor het eerst meedoen en raakte ik geblesseerd, dat was al heel erg toen. Nooit gedacht dat het er nog van zou komen daarna.
De voorbereidingen
De voorbereidingen beginnen eigenlijk al in januari, dan is de inschrijving en als je inschrijft moet je ook alvast je trainingen en je hoofd die kant opzetten. Het is een loting als je je niet direct kwalificeert, 25% beter dan de eisen en die zijn zeker best hoog. Dat is een saai verhaal dus niet belangrijk, in juni hoorde ik pas dat ik erbij zet, en wist ik al vanaf mei ongeveer dus ben ik daarna de trainingen echt specifieker gaan doen.
Griekenland 24-27 september 2025
Woensdag 24 september is het dan zover en ga ik richting Athene. Daar aangekomen, 30 graden en prachtig weer, zitten we met eigenlijk alle Nederlanders in hetzelfde hotel, alleen zijn er die een crew bij hebben en hebben zelf iets geboekt. Dit vind ik wel jammer omdat het de teamspirit niet geeft die ik had verwacht. Donderdag startnummers ophalen en ook dat was niet wat ik ervan verwacht had, druk en op zijn Grieks chaotisch. Vrijdag mogen we onze dropbags inleveren en dan voel ik toch wel wat meer kriebels op de een of andere manier.
27 september: Race dag!
Om 07:00 uur mogen we weg bij de Akropolis de stad uit. De eerste 5 km zijn vals plat naar beneden en dat loopt best lekker om te beginnen. We lopen over de drukste wegen van Athene de stad uit, één rijbaan is voor ons afgezet en ondanks dat het zaterdag 07:00 uur is, is het druk. Dit wordt nog erger als we de stad uit zijn, over een soort van snelweg door een industrieterrein, waar het stinkt naar uitlaatgassen. Alle posten zijn goed voorzien van water en sportdrank, totaal 75 posten met checkpoint en plaatsen voor dropbags. Ondertussen hebben we al wat vals plat gehad en zijn we bij km 42: mijn 1 dropbag. Nu gaan we langs de kleinere raffinaderijen en ook hier stinkt het. Oude troep zouden we hier zeggen en vuil. Tot km 60 lopen we nog lang de grote raffinaderijen en is gewoon saai. We hebben al wel een paar mooie hoogtemeters weg en bij het klimmen op dat slechte asfalt voel ik wat pieken in mijn heup, vervelend vind ik, maar niet verontrustend.
Richting Korinthe
We gaan richting Korinthe en lopen gelukkig al wat mooier. Alleen die heup, zak er al een keer door en dat pieken wordt ook meer en meer. We gaan nu het kanaal over en daar is een grote post, km 80. Het kanaal is heel bijzonder om te zien en ook mooi. Bij de post neem ik ruim de tijd, heb genoeg over voor de cutoff tijd. Weer op weg gaan we echt achteraf lopen niet supermooi maar veel beter. We lopen door dorpjes waar het erg druk is en je echt scherp moet zijn om niet ondersteboven gereden te worden. De heup vindt het niet leuk meer en ik zak er gewoon door bij iedere stap. Bij km 90 ben ik kwaad op mijn heup en probeer ik het nog met rustiger te dribbelen. Ook dat geeft geen verbetering en ik besluit om stevig te gaan wandelen, 7km/h. ik reken uit dat ik het dan nog binnen 36 uur moet kunnen halen.
Falend lampje
Ondertussen begint het al donker te worden en heb ik mijn lampje, gelukkig in de juiste dropbag, al aan. Alleen deze begint ineens 3 keer te knipperen en valt uit! Ik nog kwaaier, had het opgeladen en drie keer gecontroleerd! Gelukkig zit in de volgende dropbag mijn eigen lampje weet ik. Ik ga steeds meer vooroverlopen en bij de volgende post moet ik 50 meter ervoor al beginnen met stoppen, ik kan niet direct stoppen, anders loop ik alles ondersteboven. Dit gaat nog 2 posten goed, ik moet al wel tussendoor even mijn rug recht proberen te krijgen. Dan zegt er iemand achter mij ineens: ‘Gaat het goed, ben je aan het hallucineren of heb je iets anders nodig?’ Ik vertel van mijn rug en hij blijft even bij mij voor de zekerheid. Bij de volgende post denk ik al aan uitstappen, nog 130 km met deze rug nu al dankzij die heupproblemen. Ik besluit toch door te gaan, tijd zat denk ik!
Het gaat niet meer
113 km is het doek gevallen, dit ga ik niet redden. Er gaat heel veel door mijn hoofd. Inwendig komt er een stroom van kwaadheid en alles aan mij lichaam vervloek ik. Niet normaal zo kwaad als ik ben op mijzelf, ik had er een week ziekenhuis voor over gehad om te finishen.
Niet op eigen kracht naar Sparta
Dan word je teruggebracht naar het hotel in Sparta, daar vervloek ik heel de Spartathlon en vind het een …. wedstrijd. Ik hoor dat er meer Nederlanders zijn uitgestapt (6 van de 10), in het ziekenhuis belandt aan het infuus gehangen. Wanneer ik daarna naar huis bel en ik mijn loopmaatje ook bel, zeg dat het niet de moeite is om hier naar toe te komen, ik er niet aan denk om terug te gaan, hij beter niet kan komen, mocht hij kunnen!
Volgend jaar weer een poging!
Alleen dan komt om een uur of 10 ’s avonds mijn Nederlandse kamergenoot binnen, helemaal van het padje, met die lauwerkrans op zijn hoofd en breek ik. Ik kan wel janken en ben helemaal om. Ik moet terug! Hoe dan ook! Ik ben alleen maar bezig hoe ik het kan gaan doen om hier volgend jaar toch weer naar toe te kunnen. Mits het lichaam deze extreme dingen nog aankan natuurlijk. Het mooie is dat ik na deze race eigenlijk wilde stoppen met het ultra ultra! Alleen nu moet ik nog een jaartje door, erg hoor, deze moet nog afgemaakt worden hoe dan ook. Daar heb ik heel, heel, heel veel voor over. Alleen als het lichaam, de afstanden boven de 150 km, geen roet in het eten gooien natuurlijk.
Nawoord
De heupklachten zijn het gevolg van een aanrijding!
In de eerste week van september, drie weken voor de Spartathlon, ben ik van mijn fiets gereden en de dag erna had ik al klachten, maar heb daar verder niet meer aan gedacht. De trainingen zaten erop en ik heb toen alleen nog in Winschoten gelopen. Daar vond ik het bij 88 km ook genoeg omdat ik eigenlijk te hard liep en bang was om niet hersteld te zijn. Net bevestigd gekregen dat het daar de gevolgen van zijn. Wat een stomme pech!
