John van Halteren, marathon in 3.29:56
* Etten-Leur, 29 oktober 2026 – Voor John van Halteren was dit zijn tweede marathon.
De eerste keer dat hij aan een stuk 42.195 hard liep, was 12 oktober 2025 in Eindhoven. Ook voor zijn debuut marathon had hij goed getraind, en in een vlak tempo gelopen gedurende zijn race, desondanks sloeg bij John de man met de hamer die hij na 35 kilometer tegenkwam, ongenadig toe.
Dat resulteerde uiteindelijk in een eindtijd van 3.42:26. Dus zocht en vond John een revanche op zichzelf!
Lees zijn raceverslag van zijn marathon PR-verbetering met dertien en een halve minuut.
Mijn verhaal
Aanvankelijk zou ik één keer een marathon lopen, gewoon om een keer te ervaren. Vorig jaar met een strak schema en een doel van onder de 3.30 uur gaan trainen en in Eindhoven gaan lopen. Maar helaas, na 30 kilometer: de man met de hamer. Doel niet gehaald, dus volgend jaar nog een keer.
Dit jaar: geen schema en eigenlijk ook geen idee waar het vorig jaar precies mis is gegaan, dus puur op gevoel een aantal zaken anders gedaan. Meer volume (dus meer kilometers per week), meer duurlopen boven de 30 km en meer loopjes op marathon tempo.
Verjaardagscadeau voor mijn echtgenote?
En dan, de dag zelf, 25 oktober, de dag waarop tevens mijn vrouw jarig is en ik wederom (enigszins overmoedig) beloof het te gaan halen en haar een ‘onder de 3.30 uur marathon’ cadeau geef.
Maar ook met heel veel twijfel. Windkracht 4-5, geen schema gevolgd, onduidelijk waarom het vorig jaar misging. Waarom zou het nu we lukken?
Met de pacegroep van drie-en-een-half uur mee
Gelukkig was er een pacer voor eindtijd 3.30uur met veel lopers om hem heen. Hierdoor kon ik de eerste ronde best goed uit de wind lopen. Steeds maar weer ruggen zoeken.
De tweede ronde liepen er al minder lopers rondom de pacer, dus kon ik minder uit de wind lopen en werd het steeds zwaarder. Hartslag ging steeds verder omhoog en de gedachte na 30 kilometer was vooral: wanneer komt dat instortmoment?
Maar dat kwam niet, 35 km, 36 km, 37 km. Het kwam niet. En dan komen er positievere gedachten: ‘Nu is het niet ver meer’.
De pacer gaat bijna te snel
De laatste kilometers breken aan. Ik kan de pacer niet meer bijhouden of naar hem toe lopen, maar hij loopt niet ver voor me uit. Ik loop helemaal alleen en weet eigenlijk niet hoe ik mijn benen nog rond krijg, maar volgens mijn horloge loop ik nog redelijk op tempo.
De eindstreep, nét sub 3.30 of nét niet?
En dan de finish. Ik loop in 3.30:22 onder de boog door en denk dat ik het niet gehaald heb, maar al zou dat zo zijn: ‘ik keur het goed!’.
En dan zie ik mijn vrouw met tranen in haar ogen en ze zegt: ‘je hebt het gehaald!’ en laat me de netto tijd zien. 3.29:56!
Gelukt!
Met dank aan: trainers, medelopers, vrienden, familie en op de dag zelf vooral ook: publiek!
